He’s listening. 100% <3
Minsan,iniisip natin, nakikinig kaya talaga si God sa mga prayers ko? Bakit parang di Nya napapansin yung mga hiling ko sa Kanya? Well, eto po ay isa sa mga simpleng patunay na God hears us,kahit nasan ka pang lupalop ng mundo, kahit ano ka pa, o kahit sino ka pa. Call unto me and I will answer you. Napaka sweet. <3
Last Friday, February 9, nag apply kami nina Alyssa at Jaspher sa isa pang medschool, since hindi nga kami tinanggap sa UST, so we tried other schools na pwede. We were really desperate, I guess. And bitter as well,kasi feeling namin tinakwil kami ng sarili naming alma mater. :)) Anyways, nag punta kami dun and passed all the necessary requirements. We were scheduled for an interview sa Monday,Feb12. Then after nun, we played Monopoly deal all day(oo,kasama talaga to.hahaha), and met some of our friends na currently nag memed sa school na yun. Syempre we asked them ng mga vibes nila sa school, kung okay ba yung system, curriculum, professors, grading system, etc. Then, they were all telling us na wag na kami dun. Kung meron pang ibang choice na school, dun nalang kami. Haha. Syempre natakot ako,kasi ang una ko talagang iniisip pag papasok ako sa isang medschool, gusto ko mageenjoy ako kasi ayokong magsisi. Pero they dont seem to be enjoying,kaya ayoko talaga.
Then, fast forward, Sunday na-yehessss my favorite part of the week. Since I volunteer sa Kid’s church, I need to be there nang maaga. And Mommy Tina and I have plans of starting our one to one in the evening,so I was really excited, and pumped up, and all, for the whole day. Everything that day was really nakakabless. :) The people, the preaching, the lessons, the foods, everything. Then nakauwi ako ng bahay, mga past 10pm na,kasi Hannah, Angel, Ate Tin and Me had our date pa, na sobrang nakakaencourage talaga yung mga pinag-usapan namin :) thank you mga te! So pag-uwi ko,super pagod na talaga ako. Then, bigla ko naalala na may interview pa nga pala ako. Haha. Di pa ako ready,and parang ayoko talaga mag ready. Haha. Pero I had no choice,kasi sayang yung binayad naming application fee. Hahaha. Then, while I was preparing my stuffs, I talked to the Lord. Ganto pa nga yung sabi ko
“Lord, ayoko po sa school na yun, pero may Your will be done Lord. Bukas po, interview ko, Lord, hindi po talaga ako nag prepare,sorry po, pero kayo na po yung bahala sa interview ko bukas. I pray that You speak for me. kahit po hindi ako matanggap dun, basta Lord, Kayo po yung mag guide sakin sa interview ko, may Your name be glorified Lord. And I may think na imposible,pero Lord, I pray na kung ano man po yung mga sasabihin ko,sana po mainspire ko po yung mag iinterview sakin.”
And then, day of interview ko na. :) Ang weird kasi hindi talaga ako kinabahan. Parang wala lang. Mas kinabahan pa ako sa suot kong heels kasi mukang bibigay na sya anytime soon. :)) Tapos nasa room na kami. May dalawang doctors na magiinterview samin.
1st doctor. Isa syang mataba at mukang grumpy at scary doctor. Naupo ako,kasi sabi nya. Hahaha. Tapos syempre nagtanong sya ng mga describe yourself chuchu. Natural lang mga sagot ko. I am a graduate of BS-Medtech blablabla. Then syempre, nagtanong sya bakit di ako nag UST since dun naman ako graduate. Sinabi ko, kasi po ganito ganyan blablabla. Tapos tiningnan nya yung form ko,sabi nya, “Oh,you’re a Christian?” sabi ko,opo. Ang dami nyang tanong about me,being a Christian, like bakit ka naging Christian? Ano ba pinagkaiba nun sa pagiging catholic? Ano mga ginagawa mo? Blablabla. Sobrang dami talaga, at di ko rin alam kung pano ko yun nasagot lahat. Hahaha. Tas yung huli ko sinabi, basta,alam ko po na gusto ko po talagang maging doctor dahil ito po yung dream ni God para sakin.Kaya kung mahirap man po,alam ko po na kakayanin ko. :) tapos nag pause sya for a little while, then he said, ALAM MO BA KUNG BAKIT KO YUN TINANONG SAYO? KASI GUSTO KONG MAENLIGHTEN. THANK YOU, MISS STEPHANNIE. :) saan nga yang church mo? Tapos natameme ako sa sinabi nya. Parang gusto kong umiyak,pero syempre with pride and honor,sinabi ko sa Victory Christian Fellowship po. Hahaha. Tapos inexplain nya, na being a doctor is a noble profession. Na kahit ano pang religion, race, or ichura ng patient, we have the obligation na pagalingin sila. And sabi nya, MISS STEPHANNIE, I REALLY WANT TO SEE YOU HERE.AND THANK YOU. :) Tapos syempre tameme na naman ako. Hahaha.
Nung paglabas ko ng room,while waiting for Alyssa and Jaspher, nagtthank you ako kay Lord,that the interview turned out good. Tapos dun nag sink in sakin lahat lahat. What I prayed the night before the interview, sobrang ginawa ni Lord yung gusto kong mangyari. 100% :) tapos sa sobrang saya ko, paikot ikot ako sa may corridor. Nakakahiya,kasi may mga students na nakakita sakin. Hahaha.
Well, this maybe a simple thing, pero this is a proof that God really listens to us. At sobrang nakakabless na kahit sa simpleng paraan, nagawa kong ipagmalaki sa ibang tao kung gano kalaki yung God ng buhay ko. Ang saya saya. Kahit di ako pumasa dun, fulfilled at contented na ko. :)